Corbeyran, Postec & Brahy. 'Café Noir 2. Brazilië'

Moeilijk te geloven

Zwart met een wolkje melk. Wij zweren nogal bij eenvoud en hebben niet veel meer nodig dan een eenvoudige kop koffie om de dag door te komen. Wij scheppen er dan ook geen genoegen in om te weten dat onze koffiebonen eerst door een horde olifanten of katachtigen verteerd is geworden. Integendeel zelfs. Albane Desroches zou aan ons dan ook niet veel plezier beleven.

Albane is het hoofdpersonage uit “Café Noir”, een stripreeks met tekeningen van Luc Brahy en scenario’s van Vanessa Postec en Éric Corbeyran. Die laatste kennen we ook van series als “Cognac” en “Châteaux Bordeaux”. In “Café Noir” verkennen ze de achterbakse wereld van de koffie-industrie.

Want achterbaks is deze wereld. Albane is in dit tweede album, dat de titel “Brazilië” draagt, nog steeds in dienst van Ethic Coffee. Dit bedrijf profileert zich als ethisch verantwoord bedrijf, maar hoe langer hoe meer blijkt het geen zuivere koffie – pun intended. Albane, die ook steeds beter begint te begrijpen hoe de vork in de steel zit, heeft ondertussen vriendschap gesloten met Hernan en Estrella, een koppel kleine koffieboeren dat door Ethic Coffee de duvel aangedaan wordt. Albane beseft dat ze ingehuurd is om haar nieuwe vrienden weg te concurreren, maar blijft aarzelen tussen loyaliteit aan haar vrienden en principes of loyaliteit aan haar werkgever.

Deze tweestrijd begrijp je als lezer niet goed. Je hebt zelf weliswaar meer informatie dan hoofdpersonage Albane, maar anderzijds heeft zij toch ook een goed idee van wat er aan de hand is. Zo zijn er heel wat aanwijzingen die in de richting van Edson, de haar toegewezen assistent, wijzen. Bij een eerste confrontatie weet deze evenwel een vergezocht verhaaltje op te dissen, wat ineens genoeg is om Albane aan het twijfelen te brengen. Zelfs wanneer er fysiek geweld tegen haar gebruikt wordt, is Albane de eerste om weer aan de ware toedracht van de feiten te gaan twijfelen. Dit komt ons niet erg geloofwaardig over.

Ook het feit dat Albane zich in slechts enkele weken of maanden van geurenkenner tot absolute koffiespecialist ontwikkeld heeft lijkt ons ietwat onwaarschijnlijk. Ze heeft zich weliswaar in haar nieuwe beroep vastgebeten, maar ze moet echt wel een natuurtalent zijn om na zo een korte tijd de geuren en smaken al zodanig te kunnen analyseren.

Ten slotte kunnen we ook niet goed begrijpen waarom Ethic Coffee met man en macht probeert Albane aan boord te houden. Het meisje mag dan een crack in haar vak zijn, maar het valt moeilijk te geloven dat ze het risico willen lopen dat hun onfrisse handelspraktijken aan het licht komen.

Na het lezen van het tweede album kunnen we dus alleen maar vaststellen dat “Café Noir” met een geloofwaardigheidsprobleem sukkelt. Dit probleem is dermate groot dat het fraaie tekenwerk en de sterke personages (zoals de hufter Antonio Alvarez of de anonieme huurmoordenaar) er niet in slagen de zwakke punten in het scenario onder het tapijt te vegen.

We kunnen dus niet zeggen dat dit tweede album in de reeks ons niet geboeid heeft. Het verhaal is opwindend genoeg en we willen graag weten hoe de scenaristen het verhaal in het derde en laatste album zullen afwerken. Ze zullen echter flink aan de bak moeten komen om ons terug te overtuigen van de kwaliteiten van deze stripreeks.

Details Strips
Originele titel:
Alto Plano 2
Scenarist: Corbeyran, Vanessa Postec
Tekenaar: Luc Brahy
Uitgeverij: Silvester
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
48