Brecht Evens, 'De liefhebbers'

Beerpoele als centrum van de wereld

'Ergens waar je niet wil zijn' was naar onze bescheiden normen een instant classic. Het was niet de eerste strip van de nu zesentwintigjarige Brecht Evens, maar wel zijn opvallendste. Het boek waarmee hij zijn stijl vond, waarmee hij zich onderscheidde van al de rest. Na een drietal albums waarin hij nog tekende zoals een mens gewoon is, gebruikte hij voor 'Ergens waar je niet wil zijn' plots felle kleuren. Schilderde hij direct op het blad, zonder zwarte lijnen te trekken. Maakte hij van alles een abstract maar toch realistisch en vlot leesbaar geheel. Evens' stijl werd puur strip. Zijn tekeningen waren geen illustraties meer bij de tekstballontjes, maar deden het verhaal leven.

'De liefhebbers' is de opvolger van die klassieker en minstens even goed, wellicht nog beter. Opnieuw tekent en schildert Evens in dezelfde stijl. Nog altijd zijn de ventjes groen, blauw, geel en oranje. Nog altijd kan je door muren heen kijken, zie je van een huis tegelijk de kelder, de eerste en de tweede verdieping. Nog altijd is alles een kleurenfeest, uniek, licht en onweerstaanbaar.

Wat het meest verbaast aan Evens is dat hij ondanks zijn experimentele stijl toch altijd verhalen blijft vertellen. Dat vorm nooit of te nimmer primeert op wat hij zeggen wil. Alles valt uitermate vlot te lezen en te begrijpen. Het ziet er compleet anders uit, verre van wat de doorsnee lezer verwacht, maar nergens is het highbrow geneuzel, nooit is het enkel voor de happy incrowd bedoeld.

'De liefhebbers' vertelt het verhaal van Pieterjan: een half geslaagde, half gefrustreerde kunstenaar. Zijn carrière speelt zich voornamelijk af in de kunstacademie, waar hij les geeft. Zijn tentoonstellingen lijken weinig revolutionair of succesvol. Tot hij uitgenodigd wordt voor de eerste editie van de biënnale van Beerpoele, een tentoonstelling in een landelijke, onopvallende gemeente, georganiseerd door een kerel vol goede bedoelingen maar met een gebrek aan echt artistiek inzicht. De deelnemers zijn bovendien geen kunstenaars maar eerder vrienden van de organisator. Gewone mensen, naïef, eenvoudig en soms zelfs half autistisch. Pieterjan ziet zichzelf als de enige echte artiest die ondanks alles de rest op sleeptouw moet nemen. In Beerpoele probeert hij de kunstenaar te zijn die hij in de grote stad niet is.

Er ontwikkelt zich een subtiel geschreven verhaal, met veel aandacht voor de personages, met veel inzicht in de problemen van een onvatbare kunstwereld. De titel van de strip slaat op de amateur-kunstenaars die aan de biënnale deelnemen, maar misschien ook op Pieterjan zelf. Twijfel, hoogmoed, arrogantie, frustratie maar ook vriendschap en wie weet zelfs liefde: dat is waar het over gaat. De aanleiding is een verhaal over kunst – een hobby van de elite – het resultaat is ontroerend, rauw en realistisch mooi, een verhaal over en voor iedereen.

Na 'Ergens waar je niet wil zijn' hadden we al een vermoeden. Nu is het bevestigd: Brecht Evens is waar een land trots op zou worden, mocht hij een tennisser zijn en geen stripmaker. Zijn 'De liefhebbers' is meer dan gewoon goed. Deze strip is uniek, onvergelijkbaar experimenteel en toch verbazend toegankelijk. Of anders gezegd: twijfel niet en lees!

Details Strips
Auteur: Brecht Evens
Uitgeverij: Oogachtend
Jaar:
2011
Aantal pagina's:
216