Betbeder, Djief & Merlet, 'Dangerous liaisons - hoe het begon 1: hoop & ijdelheid'

De andere waardig...

Soms is het gevaarlijk een jeugd te hebben. Sommige mensen zijn wat ze zijn – karakters. Personages die nu leven, die nu – of daar, op de pagina, in de film – hun ultieme avontuur beleven. Dat, dat ene verhaal, is de culmunatie van alles wat die persoon zo intrigerend maakt. Weten waarom hij werd wie hij is, kan de magie verbreken.

Wat nu perfect is, zal enkel vervagen als het verklaard wordt door wat vooraf gaat.

Vandaar dat deze strip, 'Dangerous liaisons', zo gevaarlijk is. Het doet immers net dat: het zoekt de oorsprong van een van 's wereld meest legendarische personages: Vicomte Sébastien de Valmont.

Deze man verscheen voor het eerst in 1782, op de pagina's van de roman 'Les liaisons dangereuses'. Daar, in dat boek, leerde de wereld hem kennen als de incarnatie van egoïsme, nijd, afgunst en onweerstaanbare charme. Als de man wiens bed nooit leeg is. Hij die vrouwen verleidt omdat verleiden gelijk staat aan winnen. Liefde bestaat niet, tenzij in de strijd. Degene die er aan toegeeft, verliest. En de Vicomte verliest nooit.

1782 – inderdaad. De tijd waarin de rijken in prachtige paleizen woonden. Waarin geld voor hen die het hadden, nietzeggend is. Te veel luxe, te veel goud – te weinig om een leeg leven zin te geven.

Het boek werd een klassieker. De film die er op gebaseerd werd, heilig – ongenaakbaar in haar perfectie. Daar, op het scherm, staat onze Vicomte. De ultieme versie van zichzelf – de persoon die wij bewonderen. Dat waarvan niet afgeweken mag worden.

Het is een understatement te zeggen dat we van de film houden. Onze blinde adoratie verklaart de achterdocht voor deze strip. Wie de perfectie te lijf gaat, wordt streng beoordeeld.

Maar wat blijkt, tot onzer eigen grote berbazing? Deze strip overtuigt.

Betbeder, de scenarist, plaats de jonge Sébastien, een tiener wanneer het verhaal begint, in de gekende weelderige interieurs. Ook als kind is Sébastien rijk. En net als enkele jaren later blijkt die rijkdom niet meer dan een verblindend omhulsel van een grote, liefdeloze leegte.

Sébastien staat alleen – genegeerd door zijn vader. Verloren. Tot hij gravin de Senanges ontmoet. Een vrijgevochten vrouw, een dame met eigen ideeën. Ze beheerst haar wereld, bespeelt haar omgeving. En dat, die macht, geeft ze door aan de verloren tiener. Zij is als Valmont, is als het boek en de film.

Net als de scenarist weten de tekenaar en inkleurster wat er in dit verhaal van belang is. Wat ze op papier zetten, respecteert de verwachtingen. Dit is groots, vol pracht en praal en bovenal: verleidelijk. Licht erotisch en gevaarlijk. Altijd is er schaduw, zijn er de zwarte accenten. Buiten regent het. De luxueze paleizen worden door een woeste wereld omringt...

De kans bestaat dat we teveel lezen in wat deze strip effectief laat zien. Wij zijn verheven boven de lezer die het andere niet kent, want wij weten meer. Wij zien in de Sébastien op papier, de Sébastien van de film. De betekenis van het ene, springt over op het andere. Wie nog nooit van de Vicomte gehoord heeft, leest hier misschien andere dingen in. Mindere dingen.

Doch – omdat we enkel voor onszelf kunnen spreken – besluiten we dat dit goed is. Het is een dappere strip die haar confrontatie met de perfectie glansrijk overleeft.

Details Strips
Scenarist: Stéphane Betbeder
Tekenaar: Djief
Inkleuring: Isabelle Merlet
Uitgeverij: Glénat