Bernd Kissel & Flix, ‘Münchhausen en Freud. De waarheid over het liegen’

Beeldschoon en poëtisch

Als wij de naam von Münchhausen horen, denken we spontaan terug aan de absurde humor uit die magistrale Terry Gilliam-film uit 1988. De baron leent zich natuurlijk uitstekend tot een prent vol grappen en grollen: diens leugenachtige verhalen, die al enkele eeuwen tot het Europese literaire canon behoren, staan bol van de prachtige vondsten en bizarre trouvailles. Het Duitse duo Flix en Bernd Kissel situeerde dit klassieke personage aan de vooravond van Wereldoorlog Twee, en die ingreep levert een misschien minder hilarische maar wel beeldschone en poëtische graphic novel op.

Londen, 1939. Op het dak van Buckingham Palace landt een verwarde oude man in een zelfgemaakte luchtballon. Hij beweert dat hij van de maan komt, maar de Britse inlichtingendiensten denken eerder aan spionage. Omdat de man bij zijn verhaal blijft, halen ze er een legendarische psychiater-op-de-vlucht bij. Sigmund Freud krijgt de opdracht om de spion te ontmaskeren en zijn ware opdracht te weten te komen.

Wat volgt is het fantastisch relaas van Münchhausen: hoe hij zijn gezin verliest op een nacht tijd, hoe hij jaren door het Duitse bucolische landschap zwerft, hoe hij ingelijfd wordt bij de elitetroepen die aartshertog Frans Ferdinand moeten beschermen en hoe hij tenslotte op de maan belandt. Zijn verhalen zijn te mooi om waar te zijn, en Freud doet dan ook zijn stinkende best om de mooie praatjes van zijn patiënt te doorprikken. Wat volgt is net het omgekeerde: de psychiater gaat langzaam overstag, tot op een punt waar leugen en realiteit niet meer te onderscheiden zijn. De apotheose die scenarist Flix in petto heeft vormt een perfect orgelpunt.

Flix verweeft ook tal van knipoogjes in zijn boek. Zo heet de verwarde protagonist Burger, een verwijzing naar schrijver Gottfried Bürger die de avonturen van de baron bij een groot publiek bekend maakte. Ook de ‘leugens’ van Münchhausen alluderen voortdurend aan de originele verhalen: opgeslokt worden door een reusachtige walvis, zichzelf aan het haar optrekken. Het zijn stuk voor stuk sterke staaltjes die geënt zijn op de oorspronkelijke saga. Flix kent duidelijk zijn pappenheimers. En zeggen dat dit zijn eerste scenario is: straf.

Even straf zijn de tekeningen van debutant Bernd Kessel: strakke cadrages, mooi uitgewerkte personages met een sprekende mimiek. Enige opmerking: de cartooneske tekenstijl staat misschien wat haaks op de poëtisch-filosofische inhoud. Maar echt storen doet dat nergens. De sobere grijstinten van Marvin Clifford vormen nog eens een extra plus.

‘Münchhausen en Freud. De waarheid over het liegen’ is een pareltje, geloof ons.

Details Strips
Scenario: Flix
Tekeningen: Bernd Kissel
Uitgeverij: Soul food comics
Jaar:
2017
Aantal pagina's:
192