Amy Ewing, 'The jewel'

Een goed young adult-boek bestaat uit zeker drie ingrediënten: spanning, avontuur en liefde. We zijn dan ook echt suckers voor een goed liefdesverhaal. Toen we de korte inhoud van 'The Jewel' lazen, verwachtten we geen romantisch verhaal, maar eerder het relaas van een meisje dat terechtkomt in een wereld waar ze helemaal niet thuishoort, en waaraan ze met al haar kracht probeert te ontsnappen.

De binnenste cirkel van de stad. Daar gaan de meisjes (die net als Violet opgevoed zijn in aparte instellingen) naartoe wanneer ze er klaar voor zijn. Een plek die overheerst wordt door pracht en praal, mooie sieraden en aanzien. Maar deze onvoorstelbare schoonheid gaat gepaard met duistere geheimen en donkere kantjes.

Wanneer Violet oud genoeg is, wordt ze verkocht op de veiling in de Jewel, waar ze zal instaan voor maar één ding: kinderen baren voor de rijkste families. Want hoewel de royal alle macht hebben, kunnen ze zelf geen kinderen krijgen. En om hun bloedlijn zuiver te houden en verder te zetten, hebben ze meisjes nodig zoals Violet.

Ze wordt gekocht door de kwaadaardige Hertogin van het Meer, die haar verwent zolang ze niets verkeerd doet. Violet gaat alleen op pad, hoewel de Hertogin haar al voor minder een slag in het gezicht gaf. Ook zoekt ze stiekem contact met haar beste vriendin, Raven, terwijl dat absoluut verboden is.

Tegen alle verwachtingen in kwam er toch wat liefde aan bod in dit boek. Niet alleen passionele liefde tussen twee hopeloos verliefde mensen, maar ook op vlak van vriendschap, tussen twee mensen die voor het eerst in lange tijd gezien worden hoe ze echt zijn, en niet als draagmoeder of gezelschapspartner. Toch blijft het niveau van romantiek laag, waardoor je de spannig die liefde teweeg kan brengen niet kan voelen. In tegenstelling tot andere young adult-schrijvers, weet Amy Ewing de drie ingrediënten van een goede adolescentenroman niet evenwichtig naar buiten te brengen.

Hoewel 'The jewel' enorm snel uitgelezen was, kwam het verhaal traag op gang. Zeker in het begin gebeurde er heel erg weinig, waardoor we ons echt moesten inspannen om verder te lezen. Door de beknopte rol van draagmoeders in de maatschappij waarin Violet leeft, is het moeilijk om een boek te schrijven over de ‘vele’ gebeurtenissen die zij meemaakt, zelfs wanneer ze de rol van surrogaat niet invult zoals de anderen. Ze heeft het namelijk niet echt met regels, wat maakt dat ze af en toe in de problemen komt. Ook door de plotse ommekeer - Violet krijgt een reële kans om te ontsnappen - wordt het boek niet echt spannend.

‘The jewel’ had een veel betere indruk gemaakt als het meer een geheel vormde. Soms leek het alsof we twee verschillende boeken door elkaar aan het lezen waren, omdat de gebeurtenissen op één dag zo verschillend waren. Zo is er eerst heel veel liefde en twee regels verder wordt er iemand de keel overgesneden. Hoewel we hier wat problemen mee hadden, schetst dit wel perfect het leven dat een surrogaat in deze wereld leidt. Maar doordat het boek zulke tegenstrijdige signalen geeft, is het moeilijk om helemaal in het verhaal te komen.

Een goed boek maakt dat je er helemaal inzit, dat je deel uitmaakt van het verhaal, en helaas wist Ewing dat met ‘The jewel’ niet op te wekken. 

Details Fictie
Jaar:
2014
Aantal pagina's:
352