Aimée de Jongh, 'Taxi!'

Groots in bescheidenheid

Na haar alom geprezen albums ‘De terugkeer van de wespendief’ en ‘Bloesems in de herfst’ achtte Aimée de Jongh de tijd rijp om het over de autobiografische boeg te gooien. Niet dat je in ‘Taxi!’ een of andere Grote Bekentenis moet verwachten, maar De Jongh putte wel uit eigen ervaringen. Al blijft het best veilig.

Ten tijde van ‘De terugkeer van de wespendief’ deed De Jongh menig trip om de vertalingen van dat werk te promoten. Vaak deed ze tijdens die reizen een beroep op taxichauffeurs, overal ter wereld. In haar jongste worp sleurt De Jongh haar lezer de auto in tijdens vier van die ritten. Dat doet ze via een voortdurend wisselend perspectief. Op die manier ontdek je langzaam maar zeker waarom juist die ritten het boek haalden.

Hoe klein elk verhaal ook, uiteindelijk wordt het duidelijk dat ze meer te bieden hebben dan wat er op papier staat en, vooral, dat ze de som van hun delen zijn. Door hun verwevenheid tillen de verhalen mekaar naar een hoger niveau. Waar elke taxirit nog wat aftastend begint bij small talk, weet De Jongh tijdens deze ritten een opening te vinden naar een gesprek dat wat dieper gaat. Soms is de klik met de chauffeur er meteen, een enkele keer kost het haar heel wat meer moeite om door zijn pantser te breken – maar levert het misschien wel het verrassendste verhaal op.

Al is het, alles welbeschouwd, eigenlijk onmogelijk om er een rit uit te pikken die ertussenuit springt. Elk verhaal is als een cadeautje dat je voorzichtig uitpakt om het dan te blijven koesteren. Hoe klein en banaal ze ook mogen lijken, het zijn telkens weer de grote thema’s uit een mensenleven die naar boven drijven. Eenzaamheid, liefde, rouw, maar ook hoeveel gelijkenissen er te vinden zijn tussen alle verschillen.

En zoals alleen De Jongh dat kan, wordt dat opnieuw erg natuurlijk in beeld gebracht. Met zelfs het kleinste rimpeltje weet ze haar personages een ongelooflijke mimiek te geven. Elk verhaal speelt zich grotendeels af binnen de beperkte ruimte van een taxi, maar vervelen doet het nooit. De Jongh leidt de argeloze lezer doorheen het verhaal alsof het niets is, terwijl ze onderweg, wanneer diezelfde lezer het niet verwacht, zonder genade onder zijn huid kruipt, net zoals deze ritten bij haar deden.

Het maakt van ‘Taxi!’ een wondermooie, want nooit opdringerige, ode aan een van de meest ondergewaardeerde beroepen die er bestaan. Aimée de Jongh strikes again.

Details Strips
Auteur: Aimée de Jongh
uitgeverij: Scratch Books
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
98